W najbardziej wilgotnych fragmentach dużą rolę odgrywają m.in. złocień właściwy Leucanthemum vulgare, firletka poszarpana Lychnis flos-cuculi, kuklik zwisły Geum rivale, brodawnik zwyczajny Leontodon hispidus i olszewnik kminkolistny Selinum carvifolia – rośliny lubiące podmokłe środowisko.
Łąka rajgrasowa
Rajgrasowa mozaika – między trawą a kwiatem
Co wyróżnia łąkę rajgrasową?
Łąka rajgrasowa charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem florystycznym. Dominuje w niej rajgras wyniosły, a towarzyszy mu wiele gatunków roślin dwuliściennych – w tym liczne kwiaty, zależnie od poziomu wilgoci siedliska.
Jakie rośliny spotykamy w wilgotnych miejscach tej łąki?
A jakie w suchych częściach?
W suchszych miejscach dominują trawy, takie jak rajgras wyniosły Arrhenatherum elatius, wiechlina łąkowa Poa pratensis i zwyczajna Poa trivialis, kupkówka pospolita Dactylis glomerata oraz kostrzewa łąkowa Festuca pratensis i czerwona Festuca rubra. Towarzyszą im rośliny motylkowe – np. komonica pospolita Lotus corniculatus, groszek łąkowy Lathyrus pratensis i koniczyny Trifolium sp.
Siedliska pośrednie zajmują płaty z brodawnikiem jesiennym Leontodon autumnalis, biedrzeńcem mniejszym Pimpinella saxifraga, tojeścią rozesłaną Lysimachia nummularia, przytulią łąkową Galium mollugo, koniczyną łąkową – czerwoną Trifolium pratense i koniczyną rozłogową Trifolium repens.
Płaty tego zespołu tworzy duża liczba gatunków, wiele z nich o barwnych kwiatach. Z tego względu zbiorowiska te mają dużą wartość krajobrazową. Angelico-Cirsietum jest zbiorowiskiem utrzymującym się wyłącznie dzięki gospodarce człowieka, poprzez koszenie i nawożenie organiczne w warunkach tradycyjnej gospodarki łąkarskiej. Zaniechanie tych zabiegów prowadzi do przekształcenia opisywanych fitocenoz w ziołorośla ze związku Filipendulion, a następnie w zbiorowiska leśne o charakterze łęgowym lub olsowym.
Czy wiesz, że…
Choć wygląda dziko, łąka rajgrasowa to dzieło przyrody i człowieka. Należy do tzw. ekosystemów półnaturalnych, czyli takich, które nie przetrwałyby bez tradycyjnego użytkowania – głównie regularnego koszenia i umiarkowanego nawożenia. Dawniej była częścią codziennego rytmu życia na wsi: koszono ją ręcznie, suszono siano na drewnianych stogach, a trawy zasilały gospodarstwa jako pasza zimowa.
Dlaczego ta łąka jest wyjątkowa?
- Łąki te wyróżniają się dużym zróżnicowaniem roślinności – na powierzchni 100 m² zanotowano nawet do 70 różnych gatunków roślin.
- Jej struktura warstwowa (trawy wyższe i niższe, byliny, zioła) sprzyja siedliskom dla drobnych ssaków, ptaków i owadów.
- Stanowi schronienie dla storczyków łąkowych, np. kukułki szerokolistnej Dactylorhiza majalis, które są objęte częściową ochroną gatunkową.

