Łąka rajgrasowa

Rajgrasowa mozaika – między trawą a kwiatem

Park Miejski Pańska Góra

Co wyróżnia łąkę rajgrasową?

 

Łąka rajgrasowa charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem florystycznym. Dominuje w niej rajgras wyniosły, a towarzyszy mu wiele gatunków roślin dwuliściennych – w tym liczne kwiaty, zależnie od poziomu wilgoci siedliska.

W najbardziej wilgotnych fragmentach dużą rolę odgrywają m.in. złocień właściwy Leucanthemum vulgare, firletka poszarpana Lychnis flos-cuculi, kuklik zwisły Geum rivale, brodawnik zwyczajny Leontodon hispidus i olszewnik kminkolistny Selinum carvifolia – rośliny lubiące podmokłe środowisko.

W suchszych miejscach dominują trawy, takie jak rajgras wyniosły Arrhenatherum elatius, wiechlina łąkowa Poa pratensis i zwyczajna Poa trivialis, kupkówka pospolita Dactylis glomerata oraz kostrzewa łąkowa Festuca pratensis i czerwona Festuca rubra. Towarzyszą im rośliny motylkowe – np. komonica pospolita Lotus corniculatus, groszek łąkowy Lathyrus pratensis i koniczyny Trifolium sp.

Siedliska pośrednie zajmują płaty z brodawnikiem jesiennym Leontodon autumnalis, biedrzeńcem mniejszym Pimpinella saxifraga, tojeścią rozesłaną Lysimachia nummularia, przytulią łąkową Galium mollugo, koniczyną łąkową – czerwoną Trifolium pratense i koniczyną rozłogową Trifolium repens. 

Płaty tego zespołu tworzy duża liczba gatunków, wiele z nich o barwnych kwiatach. Z tego względu zbiorowiska te mają dużą wartość krajobrazową. Angelico-Cirsietum jest zbiorowiskiem utrzymującym się wyłącznie dzięki gospodarce człowieka, poprzez koszenie i nawożenie organiczne w warunkach tradycyjnej gospodarki łąkarskiej. Zaniechanie tych zabiegów prowadzi do przekształcenia opisywanych fitocenoz w ziołorośla ze związku Filipendulion, a następnie w zbiorowiska leśne o charakterze łęgowym lub olsowym. 

Czy wiesz, że…

Choć wygląda dziko, łąka rajgrasowa to dzieło przyrody i człowieka. Należy do tzw. ekosystemów półnaturalnych, czyli takich, które nie przetrwałyby bez tradycyjnego użytkowania – głównie regularnego koszenia i umiarkowanego nawożenia. Dawniej była częścią codziennego rytmu życia na wsi: koszono ją ręcznie, suszono siano na drewnianych stogach, a trawy zasilały gospodarstwa jako pasza zimowa.

Dlaczego ta łąka jest wyjątkowa?

  • Łąki te wyróżniają się dużym zróżnicowaniem roślinności – na powierzchni 100 m² zanotowano nawet do 70 różnych gatunków roślin.
  • Jej struktura warstwowa (trawy wyższe i niższe, byliny, zioła) sprzyja siedliskom dla drobnych ssaków, ptaków i owadów.
  • Stanowi schronienie dla storczyków łąkowych, np. kukułki szerokolistnej Dactylorhiza majalis, które są objęte częściową ochroną gatunkową.
Fundusze Europejskie dla Małopolski
Rzeczpospolita Polska
Dofinansowano przez Unię Europejską
Małopolska