Dno buczyny jest silnie zacienione przez duże zwarcie rozłożystych koron buków. Powoduje to, iż w ubogim gatunkowo runie występują przede wszystkim rośliny cieniolubne i geofity, kwitnące przed pojawieniem się ulistnienia na drzewach. W ekstremalnych przypadkach runo może być niemal nieobecne i dno lasu stanowi jedynie gruba warstwa ściółki – są to tzw. buczyny nagie. W podszycie i podroście pojawiają się przede wszystkim nieliczne, młode buki i jedynie okazjonalnie widoczne są krzewy. Powoduje to, iż warstwy między koronami drzew a ściółką są bardzo ubogie, często reprezentowane jedynie przez pojedyncze rośliny.
Buczyna karpacka
Życie w cieniu buków – poznaj tajemnice buczyny karpackiej
Czym jest buczyna karpacka?
Buczyna karpacka Dentario glandulose-Fagetum, zwana także żyzną buczyną karpacką, to leśne zbiorowisko roślinne z dominacją buka zwyczajnego Fagus sylvatica w drzewostanie, z domieszką jaworu Acer pseudoplatanus, jodły pospolitej Abies alba i wiązu górskiego Ulmus glabra. Na większych wysokościach miejsce jodły w drzewostanie zajmuje świerk pospolity (Picea abies). W lasach tych okazjonalnie pojawia się również grab pospolity (Carpinus betulus). Pierwotnie lasy te zajmowały niemal całe piętro regla dolnego w Karpatach od ok. 600 do 1150 m n.p.m. Obecnie buczyna w stanie nienaruszonym zachowała są w bardzo małych fragmentach, głównie na obszarach trudno dostępnych dla człowieka. Żyzna buczyna karpacka jest chroniona w ramach programu Natura 2000 – jest siedliskiem o kodzie 9130.
Jakich warstw roślinności nie spotkamy w buczynie karpackiej?
Jakie rośliny występują w tym lesie?
Gatunkami charakterystycznymi dla tego typu lasu w całym obszarze jego występowania są żywiec gruczołowaty Dentaria glandulosa oraz paprotnik Brauna Polystychum braunii, a we wschodniej części zasięgu buczyny można natrafić również na żywokost sercowaty Symphytum cordatum. Lista gatunków typowych dla buczyny karpackiej jest jednak dłuższa i obejmuje m.in. bluszczyk kosmaty Glechoma hirsuta, szałwię lepką Salvia glutinosa, wilczomlecz migdałolistny Euphorbia amygdaloides i żywokost bulwiasty Symphytum tuberosum. Skład gatunkowy tego lasu jest jednak stosunkowo ubogi, co jest powodowane przede wszystkim przez warunki świetlne.
